ჯერომ სელინჯერი

ჯერომ სელინჯერი ,,კლდის პირზე ჭვავის ყანაში,, დიოგენე 2006

უსაყვარლესი წიგნია ადვილად წასაკითხი, ხალისით, თავმდაბლობით. ჰოლდენი ერთი უბრალო ვინმეა , ვერ იტანს სნობებს და მგონია, რომ ბუნებაში აქვს ეს თავმდაბლობა , ვერ ეგუება მის გარშემო არსებულ ყოფას. ეს დამახასიათებელია მისი ასაკისთვის ( დღევანდელი მოზარდებისგანაც, უმეტესისგან , ამას გაიგონებ , არ მოსწონთ ქართული მენტალიტეტი, საქართველო , არაფერი ხდება აქ ,ყველა ცუდია შენ კი დაჩაგრული-- ამას თავისი სახელიც ექნება ფსოქოლოგიაში . არ ხდება და მოახდინე. არც მე19 საუკუნეში ხდებოდა რამე, და არც სხვა დროს , მაგრამ პირველად ხომ უნდა დაიწყო, გინდა და გჭირდება რამე? მოიპოვე. რა დღეში ვარ არა უშავს? :)) ). ჰოლდენს ნამდვილი მიზეზი აქვს ამისთვის და მთელი წიგნი ,,ასახელებს,, , მაგალითად უნდა, რომ ქალაქგარეთ იცხოვროს მაგარი მანქანების და ა. შ გარეშე , სადაც თვითონ დაჩეხავს შეშას. ან კიდევ სკოლაში, ბარში სიტყვას არ გეტყვის ვინმე თუ არ ხარ, ,,მნიშვნელოვანი,, ....
ეს წიგნი ჩემი ერთ-ერთი საყვარელი წიგნი გახდა, ეს გამოცემა ახალია ,ძველიც მაქვს ბავშვობაში წაკითხული, რომელიც სულ არ მახსოვდა , მაგრამ მახსოვდა ჰოი ბიჭო, გამოთქმა , რ-ც აქ სულ არ გვხვდება ახალ თარგმანში , ალბათ არ იყო საჭირო .
,,წიგნი ისეთი უნდა იყოს ,რომ ჩაათავებ , გინდა რომ მაგის დამწერი შენი გადაბმული ძმაკაცი იყოს და როცა დაურეკავ , თუნდაც შუაღამისას და შენს გემოზე ებაზრები,თუმცა ეგეთები მაინც ცოტაა..,,, ( გვ 30).
წერის სტილი და მანერა ძალიან ცოცხალი და თანამედროვეა ,,ნაღდი ღმერთო შენ მიშველე სახე მქონდა ..,,
დროდადრო უნდა გადაიკითხო ხალისზე, განწყობაზე და ცხოვრების აზრზე მოსასვლელად...
29ნოემბერი 2008