ჟან მარი გუსტავ ლე კლეზიო. ,,უდაბნო,, დიოგენე. 2007
სიამოვნებით მივუმატებდი ჟან მარი გუსტავ ლე კლეზიოს ლალა ნურს, სხვაგვარად შეუძლებელია, ასე ჩაწვდომა , ,,პატარა გოგოს,, სულსა და სხეულში,ასეთი სიღრმე ნამდვილი ჯადოქრობაა.
ხშირად მეძახის ხოლმე ჩასაძირად და ამბებს კი არ მიყვება, თითქოს მანახებს (ერთგვარად კინოს ეფექტიც აქვს) და კი არ მივსებს სულს,-მითავისუფლებს. ამბები, სიუჟეტი თითქოს არაფერია , ჩვეულებრივი, მაგრამ აქ მთელი სამყაროა დანახული, გაცნობიერებული ...
წაკითხვამდე. 12 აპრილი.
დავასრულე ამბავი მარი გუსტავ ლე კლეზიო ლალა ნურისა , თუმცა უფრო ლალასი, რადგან,მასზე უფრო მოგვითხრობს, მას უფრო იცნობს ასე მგონია. დასასრული სევდიანია ,მაგრამ როცა წარმოიდგენ ლალას და მის პატარას ლეღვის ხის ძირში , გიხარია რომ სიცოცხლე გრძელდება.სხვაა ნურის შემთხვევა, მას თითქოს არც უნდა ცხოვრება ,მაგრამ აძლევს კი თავისი ყოფა არსებობის უფლებას?! ნურისთან უფრო მისტიური თავგანწირვაა თავისუფლებისათვის ,ლალა კი თვალებში ჩახედავს ამ თავისუფლებას. საინტერესოა როგორ განაგრძობს ცხოვრებას ,იქცევა თუ არა ,,მომავლის ადამიანად,,.თუმცა შესაძლოა სასაცილოდ ჩანდეს მთელი ეს მსჯელობა ,რადგან როგორც თავად ავტორი ამბობს ,, ლიტერატურა იდეები კი არა ენა,ჟღერადობაა... ,, 13 აპრილი. 2009 სხვათაშორის, გუსტავი 1940 წელს სწორედ 13 აპრილს დაბადებულა,სასიამოვნო დამთხვევაა :)
Подписаться на:
Комментарии к сообщению (Atom)
Комментариев нет:
Отправить комментарий