,,ულისე,,

ჯეიმს ჯოისი. ,,ულისე,, ,,მერანი,, თბ.1983

პირვე რიგში ნიკო ყიასაშვილის დიდი შრომა და კარგად შრომა ( მთარმნელი და წინასიტყვაობის ავტორი) მინდა აღვნიშნო (ბენდს მადლობაო ნათქვამი როა :) ) , ახლა კი უ ლ ი ს ე.
ვერ ვიტყვი რომ ძალიან მომეწონა,ვისიამოვნე (მართალია ეს სულაც არაა სახალისო ან მსუბუქი პროზიდან , მაგრამ...), ეს იმ წიგნებიდანაა აუცილებლად რომ უნდა წაიკითხო :) სიამოვნებით ვერ წავიკითხე,მაგრამ არც დავთრგუნვულვარ, ცოტა ვიხალისე კიდეც . კარგად დამამახსოვრდა, ბაკ მალიგანის ფრაზა, როცა ჩაის შეუქებენ და ისიც ამბობს , როცა ჩაის ვაყენებ ჩაის ვაყენებ და როცა გუბეს, გუბესო :) (მთელი მსოფლმხედველობაა ამ პაწაწინა ფარაზაში ).
ტექსტი საკმაოდ რთულია (ჩემთვის ყოველ შემთხვევაში), მთელ რიგ კომენტარებს მოითხოვს, თუმცა ჩემდა სასახელოდ :)უნდა ითქვას, რომ მაშივე აღმოვაჩინე ულისესა და ოდისევსთან კავშირი,რაც მერე წავიკითხე კიდეც. კითხვისას ბევრიც ვიფრინე სხვაგვარად მომეწყინა.წიგნში ხშირია ციტატები სახარებიდან, ბიბლიიდან, და ეს მხოლოდ გაშარჟებულადაა გაკეთებული. ასე ბევრი შექსპირი იყო, ანუ ციტატები.
(ეს არის მხოლოდ ჩემი შთაბეჭდილება და რა თქმა უნდა ვერ ვისაუბრებ იმაზე თუ როგორი ნოვატორული წიგნია თავისი ფორმით, შინაარსით, რა პრობლემები უდგას მთავარ გმირს და ა.შ ეს სხვის ნააზრევი და სხვა ცოდნაა ).
სხვათაშორის ჰამლეტზე და მამა-შვილზე როცაა საუბარი, რობაქიძე გამახსენდა ჩაკლულ სულში საუბრობს მგონი , დასავლეთში მამა არ იციან იქ შვილია მხოლოდო. აქაც ასეთი საუბარი მიდის. ( მამა შვილში კი ალბათ მამა ღმერთი და ძე ღმერთი იგულისხმება)
ხო, ერთი რამეც, ანტისემიტური განცხადებებიც შემომხვდა და რაშია ნეტა საქმე, თავადაა ანტისემიტი, თუ პრობლემს აჩვენებს და ხედავს?! ამას გარდა მასონებიც შემომხვდნენ :) გამოცანები იყო კიდევ უბადლო , სიამოვნებით გამოვიყენებდი რა,სად ,როდის შეკითხვებში:) მოკლედ ასე...
მარტი. 2009