,,ჯინსების თაობა,,

,,ჯინსების თაობა,, დათო ტურაშვილი. ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა.2008



კითხვისას კი არ ვიტირე, ვიღრიალე და ნამდვილად არ მეგონა , რომ ასე სამზეოდ (დღისით და ყველას წინაშე) ასეთი სისატიკე მოხდა,თითქმის ჩემს თვალწინ 1წლის ვიყავი ამდროს. სულ მაინტერესებდა ამ ამბის დეტალები, ეს ინტერესი ზაზა რუსიშვილის ფილმმა შესანიშნავად დამიკმაყოფილა (საკმაოდ ობიექტური და კარგი ფილმია ჩემი აზრით), ჯინსების თაობამ კი შეავსო. ძალიან მნიშვნელოვანია ის, რომ დათოც ამბობს და ყველა ამას იტყვის, საღად მოაზროვნე, რომ მათი ქმედება დანაშაულია, ბოლომდე გაუაზრებელი, რომანტიკული დანაშაული, მაგრამ რა ჰქვია იმ დანარჩენს, იმას, რაც საბჭოთა ხელისუფლებამ ჩაიდინა , მარტო ბოროტება ?!
ძალიან კარგადაა გადმოცემული მთელი ეს ამბავი, როგორც ეს ავტორის ნიჭს, გემოვნებასა და გულწრფელობას შეეფერება, მათი ხსოვნის პატივისცემა, ობიექტურობა,სიმართლე....საოცრად ამაღელვებელი იყო ,როცა გეგას დახვრეტისას დიმა ლორთქიფანიძე პატიმარ ქალებს თხოვს ხმამაღლა იმღერონ, როცა გეგას ,,წერილი,, დახვდება კედელზე,და როცა როცა... ისე ვყვები თითქოს რომანტიკული სიყვარულის ისტორია იყოს ,თუმცა არის კიდეც, მხოლოდ მოკლული და ჩახშული სიყვარულისა.
(რეკორდულ დროში წაკითხული, საათნახევარში წავიკითხე, წიგნებიდან :)
4თებერვალი.2009